วันจันทร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

Roselia : เนื้อเรื่อง 6-20 ความรู้สึกของแต่ละคน


ที่บ้านชิโรคาเนะ ในห้องของริงโกะ ริงโกะกำลังแชทอยู่กับอาโกะเกี่ยวกับเรื่องที่อาโกะไปขอเข้าวงกับยูกินะ

อาโกะ [แล้วก็นะ! ทั้งอาโกะและริสะเน่ก็ได้เข้าวงล่ะ! เรื่องในวันนี้เนี่ย จะไม่ลืมเลย!!]

ริงโกะ [ยินดีด้วยที่ออดิชั่นผ่านนะจ๊ะ! ความพยายามของอาโกะได้รับการยอมรับแล้วเนอะ]

อาโกะ [อาจจะไม่ใช่ความพยายามอย่างเดียวก็ได้นะ!]

ริงโกะ [หมายความว่ายังไงเหรอ?]

อาโกะ [หลังจากที่เพลงเริ่ม ร่างกายมันก็ขยับไปเองเลยล่ะ! ตีได้ดีมากเลย ริสะเน่บอกว่าหยั่งกับเวทมนต์ยังไงยังงั้น! แถมสมาชิกวงคนอื่นก็เล่นได้ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนด้วย ยูกินะซังก็บอกแหละ! ทุกคนก็คิดแบบนั้น สุดยอดเลยว่ามั้ย!]

ริงโกะ [เรื่องแบบนั้นนี่เอง อื้อ วงดรตรีเนี่ยสุดยอดเลยเนอะ!]

อาโกะ [สุดยอดเลยล่ะ! วงเนี่ยสุดยอดจริงๆ ได้เล่นดนตรีกับทุกคนนี่มันสนุกมากๆเลย ฉันที่ซ้อมคนเดียวมาโดยตลอดได้มาเล่นเป็นวงแบบนี้แล้วประทับใจมากเลยล่ะ!]

ริงโกะ : กับทุกคน... ( เราที่เล่นเปียโนคนเดียวมาตั้งแต่เมื่อก่อน... ถึงจะชอบก็เถอะ... แต่เราก็ไม่เคยคิดเรื่องเล่นดนตรีกับคนอื่นเลย...)

อาโกะ : [ได้มากับอยู่กับทุกคนแบบนี้อะไรจะเกิดขึ้นบ้างก็ไม่รู้ ปาฏิหาริย์คงจะเป็นอะไรแบบนี้สินะเนี่ย!]

ริงโกะ : ปาฏิหาริย์... [แบนด์ของอาโกะจะต้องประสบความสำเร็จแน่จ้ะ ฉันเองก็จะคอยเชียร์นะ]

อาโกะ [ขอบคุณนะ! ดีใจจริงๆ ถ้ารินรินลองเริ่มเล่นดนตรีดูอาจจะได้พบกับความรู้สึกแบบนี้ก็ได้นะ!]

ริงโกะ : อ่า... เราไม่เคยบอกอาโกะจังเรื่องที่เราเล่นเปียโนนี่นา...

อาโกะ [ยังไม่ได้เลือกชื่อวงเลยล่ะ รินรินมีอะไรดีๆแนะนำมั้ย?]

ริงโกะเงียบไปครู่หนึ่ง

อาโกะ [รินริน? หรือว่าเข้าเกมแล้วเหรอ? ถ้าเช่นนั้นก็ถึงเวลาที่ข้าจะออกโรงแล้วสินะ!]

ริงโกะ [ยังไม่ได้เข้าเกมจ้ะ ขอฟังเรื่องแบนด์ของอาโกะจังเพิ่มอีกสักหน่อยจะได้มั้ย?]

อาโกะ [ได้เลย! คืนนี้มาคุยกันยาวๆเลยเนอะ!]

ริงโกะ [ขอบคุณนะจ๊ะ ดีใจจัง] ...เรื่องแบนด์นั่น อาจจะแปลกๆ... แต่พอฟังแล้วก็รู้สึกสนุกขึ้นมาเลยล่ะ...


.

.

.

ซาโยะ : (session วันนี้... เป็นประสบการณ์ที่แปลกมากเลย...)

ฮินะ : ยินดีต้อนรับกลับค่าาา .....หืม พี่จ๋ากำลังดูอะไรอยู่เหรอ?

ซาโยะ : ! ฮินะ บอกแล้วไงว่าอย่าแอบดูมือถือน่ะ !

ฮินะ : เว็บอะไรเหรอ? ...FUTURE WORLD FES? นี้อะไรเหรอ? งานอีเวนท์เพลงร็อค?

ซาโยะ : นี่เป็นเรื่องของพี่ ไม่เกี่ยวกับฮินะ

ฮินะ : ...อ่า นั่นสินะ ไม่เกี่ยวสินะ ถ้างั้นๆ ไปห้องนั่งเล่นกันมั้ย? ช่องรายการน้องหมาที่พี่ชอบกำลังฉายอยู่เลยล่ะ คุณพ่อเองก็กำลังดูอยู่ด้วย

ซาโยะ : ตั้งอัดไว้แล้ว เดี๋ยวคงดูทีหลัง ตอนนี้กำลังยุ่งน่ะ ว่าแต่ฮินะก็ไม่ได้ชอบหมาซักหน่อยไม่ใช่เหรอ?

ฮินะ : แต่ว่าพี่ชอบนี่นา? พวกเราเป็นฝาแฝดนี่ นานๆทีมาทำอะไรด้วยกันบ้างก็...

ซาโยะ : เธอก็เอาแต่ทำเรื่องเดียวกันอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอไง?

ฮินะ : ....! พี่ หนูน่ะ...



ซาโยะ : ถึงจะเกิดวันเดียวกัน พี่ก็เกิดก่อนแค่นิดเดียว ไม่ได้หมายความว่าต้องทำอะไรเหมือนกันไปหมดซะหน่อย ตอนนี้ก็เป็นนักเรียน ม.ปลายกันแล้ว สัญญาแล้วนี่ว่าจะไม่ยุ่งเรื่องของกันและกันน่ะ กลับห้องเธอไปเถอะ พี่ต้องซ้อมนะ

ฮินะ : ...เข้าใจแล้วล่ะ... ...เอ่อ... หนูขอโทษนะ...

แล้วฮินะก็ออกจากห้องไป

ซาโยะ : (ถ้าบอกฮินะเรื่องเฟสล่ะก็ จะต้องทำตามฉันแล้วก็เข้าร่วมด้วยแน่ๆ แล้วก็คงเหมือนกันครั้งก่อนๆ พรสวรรค์นั่นจะแซงความพยายามของเราอีก...) เราโดนเปรียบเทียบมามากแล้ว จะไปให้ถึงที่สุดให้ได้...


.

.

.

ที่บ้านอิไม หน้าบ้านมินาโตะ (เท่าที่ดูเนื้อเรื่องมา บ้านของริสะกับยูกินะอยู่ติดกันครับ ถึงขนาดที่ริสะปีนหน้าต่างไปหาได้เลย)

ริสะ : หวาาาา ไม่นึกเลยว่าจะกลายมาเป็นแบบนี้ อยู่วงเดียวกับยูกินะงั้นเหรอ ฉันจะพยายามนะ!

ยูกินะ : ...ถึงตอน session นั่นฉันจะไม่ได้พูดอะไร แต่ก็ไม่ต้องทำตามที่ขอให้เข้าวงก็ได้นี่

ริสะ : อื้อ แต่ว่านะ ฉันปล่อยยูกินะไว้ไม่ได้นี่นา จะไม่ปล่อยให้ยูกินะอยู่คนเดียวหรอกนะ เพราะงั้นฉันถึงขอเข้าวงด้วยไงล่ะ

ยูกินะ : เรื่องวงดนตรีน่ะมันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นหรอกนะ

ริสะ : อื้อ เรื่องวงดนตรีน่ะให้มันเป็นเรื่องแค่นั้นก็ได้ ฉันอยากอยู่ข้างๆยูกินะน่ะ (จะคอยอยู่ด้วย... จนกว่ายูกินะจะกลับไปยิ้มได้เหมือนแต่ก่อน...) แค่นั้นล่ะจ้ะ!

ยูกินะ : .........ถ้าตามไม่ทันล่ะก็ ถึงแม้จะเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก ก็คงต้องขอให้เลิกนะ

ริสะ : ค่าาาา เพื่อที่จะตามให้ทัน จะพยายามค่าาา!

ยูกินะ : เมื่อรวมสมาชิกวงครบแล้วล่ะก็จะเข้าร่วมการคัดเลือกเพื่อไป FUTURE WORLD FES เรื่องนั้นเข้าใจดีใช่มั้ย?

ริสะ : อื้อ ...นั่นสินะ เข้าใจๆ

ยูกินะ : ที่ FES นั่น... คุณพ่อน่ะโดนบังคับให้เล่นแต่เพลงตลาด แล้วโดนบอกว่าดนตรีของพวกคุณพ่อไม่เป็นที่ต้องการจนทำให้ต้องเลิกเล่นดนตรีไป ต้องเลิกไปโดยมีสาเหตุคือเวทีที่ตัวเองหลงไหลมาโดยตลอด... เพราะฉะนั้นความล้มเหลวจึงเป็นเรื่องที่อภัยให้ไม่ได้ และฉันจะไม่ให้อภัยด้วย


ริสะ : อื้อ ฉันเองก็มีช่วงที่แบลงค์เหมือนกัน ...ไม่ได้มีทักษะเหมือนคนอื่นด้วย แต่ว่า ...ฉันจะพยายามนะ! (ยูกินะทำหน้าจริงจังแบบนั้น... คงทิ้งไปไม่ได้ล่ะนะ..)

ยูกินะ : ...ถ้าเช่นนั้นล่ะก็ ตามใจนะ

ริสะ : อื้อ!!


.

.

.

โปรดติดตามตอนต่อไป

บทก่อนหน้า : click











ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

[ EVENT ] いつか、届け、アタシの詩 สักวันหนึ่ง วันที่บทเพลงของฉันจะส่งไปถึง : บทเพลงของริสะ

OPENING : เพื่อ Roselia ณ บ้านอิไม ในห้องของริสะ ริสะกำลังคิดย้อนถึงเรื่องละครในวันนี้ ริสะ : จู่ๆเด็กผู้หญิงที่คิดมาตลอดว่าจะอยู...