ห้องเรียน 2-A ฮาเนะโอกะ
โทโมเอะ : ...นั่นสินะ รันเองเวลาคิดอะไรก็ไม่ค่อยบอกอยู่แล้วด้วย...
ทซึกุมิ : โมกะจังพอจะรู้อะไรมาจากรันจังบ้างมั้ย?
โมกะ : อืออ--- ก็ไม่นะ
ฮิมาริ : โถ่ เอาแต่เหม่ออีกแล้ว! แบบนี้จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย...
ทซึกุมิ : อ๊ะ คาบต่อไปเรียนที่ห้องวิทย์นี่นา
โทโมเอะ : ตายล่ะ ต้องรีบละ!
โมกะ : โทษนา ไปกันก่อนเลยยย ขอหาของก่อนนะ
ฮิมาริ : โอเคคค รีบๆตามมาละกันนะ
.
.
ฮิมาริ โทโมเอะ และทซึกุมิออกจากห้องไปก่อน เหลือโมกะอยู่คนเดียว
โมกะ : ......เอาล่ะ จะหาเจอมั้ยน้า
.
.
.
โมกะเดินหา "ของหาย" จนมาถึงที่ระเบียง
โมกะ : (ที่ห้อง A ก็ไม่อยู่แฮะ รันไม่ได้เข้าเรียนจริงๆด้วย) ..........เอ๊ะ? นั่นมัน?
โมกะเห็นรันอยู่ไกลๆ
โมกะ : ตรวจพบเป้าหมาย เริ่มทำการติดตาม ณ บัดนี้
.
.
.
โมกะแอบสะกดรอยตามรันจนมาถึงดาดฟ้า
โมกะ : รันนนนนนนน
รัน : ......โมกะ? เอ๋ ทะ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ? ยังอยู่ในคาบเรียนนี่...
โมกะ : ขอถามรันกลับด้วยคำถามเดียวกันก็แล้วกันน้าาา
รัน : ฉะ ฉันไม่...
.
.
.
โมกะ : งั้นเหรอ? พวกเราเหงามากเลยล่ะตั้งแต่ต้องแยกห้องกับรัน แล้วรันล่ะไม่เหงาหรอ?
รัน : ก็อาจจะ... เหงา... ก็ได้...
รัน : แล้วโมกะล่ะ ไม่เข้าเรียนจะดีเหรอ?
โมกะ : ก็อาจจะไม่โอเคแหละ... แต่มาดูว่ารันมาทำอะไรที่นี่มันน่าสนใจกว่านี่นา
รัน : ...งั้นหรอกเหรอ
โมกะ : ขออยู่ด้วยข้างๆได้ไหมคะ?
โมกะพูดสุภาพหยอกล้อกับเพื่อนสมัยเด็กคนสนิทของเธอ
รัน : ...... อือ
.
.
.
เย็นวันนั้น ทางกลับบ้าน
โมกะ : อ่าาาา โทษจ้า โทษจ้าาา
โทโมเอะ : ให้ตายสิ.... ที่บอกว่าหาของเนี่ยตั้งใจจะไปตามหารันแต่แรกอยู่แล้วสินะ บอกกันตรงๆก็ได้แท้ๆ
โมกะ : ขอโทษจ้าาาา
ทซึกุมิ : แต่ก็นะ อย่างน้อยได้รู้ว่ารันจังเป็นไงบ้างก็อุ่นใจเนอะ
โทโมเอะ : อ่ะนะ แต่ว่านะ หลังจากนี้จะทำยังไงดีล่ะ
ฮิมาริ : ลองเทียบกับเมื่อก่อนดูแล้ว พวกเรามีเวลาอยู่กับรันจังน้อยลงนะว่ามั้ย... จะไปนั่งเรียนด้วยกันก็เป็นไปไม่ได้ซะด้วยสิ
ทซึกุมิ : พวกเราอยู่ด้วยกันมาตลอดนี่เนอะ ถ้าฉันต้องแยกไปอยู่คนละห้องแค่คนเดียวก็คงต้องเหงาแน่ๆ
ฮิมาริ : อือ... นั่นสินะ ......ถ้าหาเวลาอยู่ด้วยกันครบทุกคนได้ก็ดีสิน้า....... หาอะไรทำกันห้าคนดูดีมั้ย?
โมกะ : เช่น?
ฮิมาริ : อึ อื่ออออออ ....แบบว่าเริ่มเรียนรู้อะไรพร้อมกัน เป็นไง?
โทโมเอะ : ไม่อะ นี่ไม่ใช่สมัยประถมนี่นา...
ทซึกุมิ : กลับบ้านด้วยกันทุกวัน!
ฮิมาริ : อะ โทษทีน้า วันที่มีกิจกรรมชมรมคงไม่ได้อะ...
โทโมเอะ : โมกะ มีไอเดียดีๆมั้ย? แบบที่รันน่าจะเห็นด้วย...
โมกะ : เอิ่ม..... โดดเรียนด้วยกัน?
ฮิมาริ : ไม่เอานะแบบนั้น!!
โมกะ : นั่นสิน้าาาา......
โมกะยังคงพูดล้อเล่นด้วยน้ำเสียงเหม่อๆของเธอ
ฮิมาริ : อ๊ะ! รู้ละ! มาเล่นกันตอนวันเสาร์เป็นไง!
อีกสามคนที่เหลือ : แล้ววันธรรมดาล่ะ?
ฮิมาริ : อ่า...
.
.
.
ทุกคน : เฮ่อออออ.........
ทุกคนต่างถอนหายใจพร้อมกัน
ฮิมาริ : จะหาเวลามาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้ามันยากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...
.
.
.
บทต่อไป : click
บทก่อนหน้า : click
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น