วันอาทิตย์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2560

Roselia : เนื้อเรื่อง 4-20 สกอร์ที่ยับเยิน

หลายวันหลังจากที่อาโกะโดนยูกินะปฏิเสธไม่ให้ร่วมวง อาโกะยังคงไม่ล้มเลิกความตั้งใจและได้มาคอยพวกยูกินะอยู่หน้าสตูดิโออยู่เรื่อยๆ

อาโกะ : อะ เอาล่ะ วันนี้แหละ... ยะ ยูกินะซัง!

ยังไม่ทันพูดจบประโยคยูกินะก็พูดขึ้นมาก่อน

ยูกินะ :กลับไปซะ

เธอตอบกลับอย่างรวดเร็ว อาโกะถึงกับสตั๊น
วันถัดๆไป อาโกะยังคงไม่ยอมแพ้ และตามมาขอร่วมวงกับยูกินะอยู่เรื่อยๆ

อาโกะ : ครั้งนี้แหละต้องทำให้ได้... ยูกินะซัง ให้หนู!

ครั้งนี้เป็นซาโยะที่เอ่ยปากพูด

ซาโยะ : ยอมแพ้ซักทีเถอะ

อาโกะ : งือ... วันนี้ก็ไม่ได้เหมือนกันหรอ... ไม่ยอมแพ้หรอก! อาโกะจริงจังนี่นา ทำไมถึงไม่ได้กันล่ะ...





อาโกะที่โดนปฏิเสธได้กลับมาที่ห้องของเธอ

อาโกะ : กลับมาแล้วค่า เฮ่อ... แย่จัง... ลองถามรินรินดูก็แล้วกัน...

ทางริงโกะ เธอได้รับข้อความจากอาโกะ

ริงโกะ : อ๊ะ ข้อความจากอาโกะจังนี่นา... อ๋า โดยปฏิเสธมาอีกแล้วสินะ





ริงโกะ[แค่คำพูดอย่างเดียว อาจจะไม่พอก็ได้นะ]

อาโกะ[งั้น... จะต้องทำไงดีล่ะ]

ริงโกะ[ลองลองบอกด้วยเสียงเพลงเหมือนกับตอนที่พวกเราได้ฟังเพลงของยูกินะซังแล้วชอบดูเป็นไงล่ะ]

อาโกะ[เสียงเพลง...หรอ...]

ริงโกะ[ฉันเอง ตอนที่ได้ฟังเพลงของยูกินะซัง ก็รู้สึกว่ามันสุดยอดมากเลยล่ะ ความรู้สึกแบบนั้นน่ะเพียงแค่คำพูดมันคงบรรยายออกมาได้ไม่ดีพอหรอก ความสัมพัธ์ระหว่างสมาชิกวงดนตรีเองก็คงถูกเชื่อมไว้ด้วยความรู้สึกแบบนั้นนะ ฉันคิดว่างั้นนะ]

อาโกะ : อะ เหมือนจะพอเข้าใจขึ้นมาแล้วล่ะ!

???  : กลับมาแล้ววว อะ อาโกะ ทำหน้าแบบนั้นสงสัยวันนี้ก็คงยังไม่สำเร็จสินะ แผนการร่วมวงกับคนสุดเท่ของอาโกะนั่นน่ะ

คนที่เข้ามาก็คือโทโมเอะ พี่สาวของอาโกะนั่นเอง






อาโกะ : อ๊ะ โอเน่จัง ยินดีต้อนรับกลับ! ใช่แล้วล่ะ โดยเฉพาะซาโยะซังที่เป็นมือกีตาร์น่ะเธอหัวแข็งเอามากๆเลยล่ะ แต่อาโกะก็พยายามทำให้พวกเธอยอมรับอยู่นะ!

โทโมเอะ : งั้นหรอๆ สู้ๆนะ.... เอ๋? ซาโยะซังหรอ? ที่บอกว่าร่วมวงกับมินาโตะซังนี่หมายถึงซาโยะซังงั้นหรอ?

อาโกะ : เอ๋? โอเน่จังรู้จักด้วยหรอ?

โทโมเอะ : อ่ะฮะฮะฮะ รู้จักสิ ก็เด็กโรงเรียนเดียวกันนี่นา เคยเดินสวนกันออกจะบ่อย แล้วคนสุดเท่ของอาโกะเนี่ยคือยูกินะซังเองสินะ

อาโกะ : ใช่แล้วล่ะ! ตอนไปดูไลฟ์นี่ว้าวมากๆเลยล่ะ! เท่ม้ากมากกก

โทโมเอะ : มินาโตะซังงั้นหรอ... ยากน่าดูเลยนะเนี่ย พี่เอาใจช่วยนะ ว่าแต่รู้หรือเปล่า มินาโตะซังเขาเป็นเพื่อนสนิทกับริสะซังที่อยู่ชมรมเต้นที่พี่อยู่ด้วยล่ะ

อาโกะ : เอ๋---! อาโกะเคยได้ยินเรื่องเพื่อนสนิทของพี่ริสะมาเยอะเลยล่ะ!

หลังจากวันนั้น ตัดมาที่ทางยูกินะกับริสะที่กำลังคุยกันอยู่ตรงหน้าโรงเรียนฮาเนะโอกะ

ริสะ : เอ๋!? ยูกินะ ที่พูดมานั่นเรื่องจริงหรอ!?

ยูกินะ : เรื่องจริง ฉันตั้งวงแล้วล่ะ กั[คนที่ชื่อซาโยะ ถึงตอนนี้จะมีแค่นักร้องกับมือกีตาร์แต่ก็ตั้งใจจะลงแข่ง กำลังจัดการเรื่องเพลงใหม่อยู่น่ะ

ริสะ : อ๋า... งั้นนี่เอง อะไรกัน ตกใจหมดเลยที่ไม่ได้บอกก่อน (ถึงจะรู้อยู่แล้วก็เถอะว่ายังไงวันนี้ก็ต้องมาถึงจนได้... งั้นสินะ ถึงเวลาแล้วสินะ) ยูกินะมีวงแล้วหรอเนี่ยยย นอกจากกับชั้นแล้วก็เห็นเธอตัวคนเดียวเลยอดเป็นห่วงไม่ได้น่ะ






ยูกินะ : ริสะ... แต่ฉันน่ะเอาจริงนะ ทั้งฉันและเธอคนนั้นต่างอยากเข้าร่วม FUTURE WORLD FES ทั้งคู่ ที่มาร่วมวงกันก็เพราะมีจุดประสงค์เดียวกันแค่นั้นแหละ อีกอย่างเรื่องนี้น่ะก็เพื่อคุณพ่อ...

ริสะ : อื้อ เข้าใจๆ ไปตามจุดหมายของเธอเถอะนะ ชั้นเองก็มีความสุขนะ ในที่สุดยูกินะก็มีเพื่อนซ้อมด้วยทั้งที แต่ว่านะ จากนี้จะทำไงล่ะ จะเข้าร่วม FUTURE WORLD FES นี่ต้องมีอย่างน้อยสามคนนี่นา

ยูกินะ : จะไม่ห้ามเรื่องตั้งวงหรอ?

ริสะ : ถ้าฉันห้ามแล้ว... ยูกินะจะเลิกหรอ?

ยูกินะ : ริสะ...




.
.
.
.
ขณะที่สองคนคุยกัน อาโกะก็โผล่มา





อาโกะ : ยะ ยูกินะซัง ขอร้องล่ะค่ะ!

ริสะ : หืม? เอ๋? อาโกะจัง มีอะไรหรอ?

ยูกินะ : ริสะ รู้จักหรอกหรอ?

อาโกะ : ขอร้องล่ะค่ะ! ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะค่ะ! หนูจะตีกลองให้ดีให้ได้เลย! เพราะฉะนั้น ขอร้องล่ะค่ะ!

ริสะ : เดี๋ยวสิๆ งงไปหมดแล้ว อาโกะ ตีกลองอยู่หรอ? อยากร่วมวงกับยูกินะหรอ?

อาโกะ : อื้อ! แต่ก็โดนปฏิเสธตลอดเลย... ลองคิดว่าจะทำยังไงดีให้เห็นว่าอาโกะเอาจริงน้า... ก็เลย... เอ่อ... หนูเลยซ้อมจนตีเพลงของยูกินะซังได้ทุกเพลงแล้วล่ะ! เอ่อ... ขอร้องล่ะค่ะ! แค่ครั้งเดียว! ขอแค่ครั้งเดียวก็ได้ ให้หนูเล่นร่วมกับยูกินะซังเถอะค่ะ! จากนั้น... ถ้ายังไม่ไหวล่ะก็หนูจะยอมแพ้ค่ะ!






ยูกินะ : ก็บอกไปตั้งกี่รอบแล้วนี่ ไม่ได้เล่นๆน่ะ

ริสะ : (อ่ะ...) น่าน่า ยูกินะ ไม่เป็นไรนี่นา แค่ครั้งเดียวเอง ดูนี่สิ

อาโกะ : หวาหวา!

ยูกินะ : หืม?

ริสะ : สกอร์ (ตารางโน้ต) ที่อาโกะใช้อยู่... มันเยินขนาดนี้ เธอก็คงซ้อมมาไม่น้อยเลยนี่นะ

อาโกะ : เอ่อ...

ริสะ : ยูกินะ อาโกะน่ะฉันรู้จักเพราะอยู่ชมรมเดียวกัน ตอนเอาจริงเธอก็เป็นเด็กเอาจริงเอาจังเลยนะ (...พึ่งจะเคยเห็นอาโกะจริงจังขนาดนี้เลยแฮะ... ทำให้อยากเชียร์ขึ้นมาเลย)

ยูกินะ :  เฮ่อ... เข้าใจแล้ว แค่เพลงเดียวนะ

อาโกะ : ! จะ จริงหรอคะ!? เย้! พี่ริสะขอบคุณค่ะ!

ริสะ : เย้ๆ! งั้นยูกินะ ให้ชั้นไปดูด้วยได้มั้ย?

ยูกินะ : ก็ได้... ว่าแต่ไหงจู่ๆ... ไม่ได้ไปสตูดิโอมานานแล้วนี่นา

ริสะ : เอ๋... ก็ไม่มีอะไรพิเศษหรอก แค่นานๆทีก็อยากเห็นยูกินะร้องเพลงนอกไลฟ์เฮาส์บ้างน่ะ นอกจากนั้นฉันก็อยากรู้ด้วยแหล่ะว่าซาโยะเธอเป็นคนแบบไหนน่ะ

ยูกินะ : งั้นหรอ ตามใจนะ

ริสะ : เย่! (อะไรกันนะ... ฉันเองตั้งแต่ก่อน แค่มองอยู่ห่างๆก็พอใจแล้วแท้ๆ แต่ไหงถึงได้สนใจวงของยูกินะขนาดนี้กันนะ...)





..........................................................................................

โปรดติตามบทต่อไป

อ่านบทอื่นๆ

Roselia : เนื้อเรื่อง 1-20
Roselia : เนื้อเรื่อง 2-20
Roselia : เนื้อเรื่อง 3-20
Roselia : เนื้อเรื่อง 5-20

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

[ EVENT ] いつか、届け、アタシの詩 สักวันหนึ่ง วันที่บทเพลงของฉันจะส่งไปถึง : บทเพลงของริสะ

OPENING : เพื่อ Roselia ณ บ้านอิไม ในห้องของริสะ ริสะกำลังคิดย้อนถึงเรื่องละครในวันนี้ ริสะ : จู่ๆเด็กผู้หญิงที่คิดมาตลอดว่าจะอยู...