วันศุกร์ที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2560

「EVENT] 怪盗ハロハッピーと豪華客船 จอมโจรฮัลโหลแฮปปี้ กับทริปบนเรือโดยสารสุดหรู 3+4



เนื่องจากบทสาม ของขวัญให้จอมโจร นั้นไม่มีไฮไลท์อะไรเป็นพิเศษ ผมจึงขอเล่าโดยสรุปนะครับ






พวกโคโคโระตามจอมโจร HH ไปถึงกิฟต์ชอปตามคำใบ้ที่ได้รับก่อนหน้า มาถึงก็เจอแล้วก็ได้เล่นควิซกัน โดยโจรได้บอกให้เด็กๆไปหาสิ่งที่ตัวเองน่าจะชอบมาให้ตนโดยมีคำใบ้คือ สิ่งที่ไม่ยั่งยืน
ฮากุมิเอาตุ๊กตาที่คล้ายๆกับปลาใต้ทะเลลึกมาให้(เพราะเธอคิดว่ามันน่ารัก)
มิซากิขอให้ใบ้เพิ่ม แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเพราะคุณโจรเอาคำพูดของเชคสเปียร์มาใบ้ให้ซะงั้น งงยิ่งกว่าเดิม
ฮากุมิลองเสนอถุงเท้าที่อยู่ข้างๆสโนว์โดมที่โคโคโระชี้ให้ดู (เพราะว่ามันน่ารักและน่าจะใส่แล้ววิ่งได้ง่าย)




ผ่านไปพักหนึ่ง เด็กๆลองหาหลายๆอย่างแต่เหมือนจะไม่เจอสิ่งที่น่าจะเป็นคำตอบเลย
แล้วโคโคโระก็เอาหน้ากากแปลกๆมาให้ เพราะมันตรงกับคำใบ้พอดี(?)
จอมโจรเห็นก็บอกว่าไม่เลว แต่ก็ยังไม่ใช่ จึงบอกว่าจะให้มาดวลด้วยอีกอย่างนึงเป็นอย่างสุดท้าย โดยตัวเองจะไปรออยู่ที่โรงละคร แล้วก็จากไป เด็กๆก็ไล่ตามไปถึงโรงละคร

..............................................................................................................................................................

บทที่สี่ - คำแนะนำในการแสดงของจอมโจร

ฮากุมิ : ถึงโรงละครแล้วววว กว้างจังเลยแฮะ จุคนได้ถึงหมื่นคนเลยล่ะมั้งเนี่ย
มิซากิ : เยอะแบบนั้นไม่ไหวหรอก ขืนมีหมื่นคนเรือก็จมพอดีสิ

โคโคโระ : คุณจอมโจรรรร มาถึงแล้วนะ! ต่อไปจะดวลอะไรหรอ?
โคโคโระตะโกนถาม

จอมโจร HH : หึหึต่อไปจะดวลอะไร เดี๋ยวก็ได้รู้แล้วล่ะ

แล้วเวทีก็ค่อยๆเลื่อนขึ้นมา

มิซากิ : อะ เวทีเลื่อนขึ้นมาล่ะ เปิดตัวได้เวอร์แท้

จอมโจร HH : เหล่านักสืบเอ๋ย ใกล้ได้เวลาเปิดม่านแล้วนะ เชิญนั่งประจำที่ก่อนได้เลย

มิซากิ : ไอ้เปิดม่านที่ว่านี่หมายถึงอะไรเนี่ย

จอมโจร HH : แน่นอนอยู่แล้ว ก็หมายถึงม่านบนเวทีได้เปิดออกแล้วยังไงล่ะ!

ฮากุมิ : การแสดงจะเริ่มแล้วหรอ? ฮากุมิพึ่งเคยมาดูละครครั้งแรกล่ะ ตื่นเต้นจัง ถ้าเป็นจอมโจรก็คงจะเล่นกลให้ดูสินะ?

มิซากิ : ฮากุมินั่นมัน Magic Show ต่างหากล่ะ คนละอย่างกับที่โจรพูดเลย

โคโคโระ : ทั้งสองคน ไปที่นั่งหน้าสุดกันเถอะ!

จอมโจร HH : โอ้ ได้เวลาแล้วสินะ ทุกคนประจำที่เรียบร้อยนะ? เอาล่ะ ถ้างั้นก็ได้เวลา Showtime  เรามาเริ่ม Shoubu-time กันเถอะ ครั้งนี้คงต้องขอให้องค์หญิงที่ถูกพาตัวมาช่วยด้วยล่ะนะ
(ในที่นี้เป็นการเล่นคำครับ โชว์ทาม กับ โชบุทาม โชบุในที่นี้คือ 勝負 ซึ่งแปลว่าการดวลนั่นเองครับ)

คานอน : ที่โดนพามาหรอ หรือว่านั่นคือ

จอมโจร HH : ใช่แล้วล่ะ หมายถึงเธอยังไงล่ะองค์หญิง เห็นเก้าอี้ที่อยู่กลางเวทีนั่นไหม ช่วยไปนั่งตรงนั้นให้หน่อยนะ

คานอน : เอ๊ะ? อะ ค ค่ะ

คานอนเดินไปนั่งที่เก้าอี้กลางเวทีตามคำขอ

ฮากุมิ : คาโนะจังเซมไปล่ะ! อา เหมือนจะปลอดภัยดีล่ะโคโคะรน!

โคโคโระ : คานอน! รอก่อนนะ! จะช่วยเดี๋ยวนี้แหละ!

คานอน : อื้อ (ถูกลักพาตัวแล้วก็ให้รออยู่ในห้อง ตอนนี้ก็โดนพามาที่นี่อีกเกิดอะไรขึ้นกันแน่งงไปหมดแล้วอ่า)

มิซากิ : คราวนี้จะให้ทำอะไรล่ะเนี่ย?

จอมโจร HH : นั่นสินะ ว่าจะดวลอะไรที่มันแตกต่างออกไปดูน่ะ

โคโคโระ : จะชนะให้ได้เลย! เอาล่ะ จะดวลอะไรก็เข้ามาเลย!

จอมโจร HH : กระตือรือร้นมันก็ดีอยู่หรอกนะ ผู้เข้าร่วมคนต่อไปน่ะ คือเธอ! คุณหนูผมดำแสนสวย

.
.
.



มิซากิ : หา? ชั้นหรอ!?

จอมโจร HH : เธอยังไม่ได้ร่วมแข่งอะไรเลยสินะ เอาล่ะ มาเล่นกับชั้นเถอะ องค์หญิงเองก็ช่วยขอร้องเธอด้วยสิ

คานอน : เอ๋? ค ค่ะมิซากิจัง เอ่อขอร้องนะจ๊ะ

มิซากิ : เฮ่อเข้าใจละ จะให้ทำอะไรล่ะ?

จอมโจร HH : ช่วยสารภาพรักกับองค์หญิงที่นั่งอยู่ตรงนี้จะได้ไหม?
.
.
.
มิซากิ : หะ หา---!?

จอมโจร HH : ถึงฉันจะชอบเล่นละคร แต่ชั้นก็ชอบดูละครเช่นกัน หากการเล่นละครของเธอนั้นมันน่าประทับใจล่ะก็ ฉันจะคือตัวองค์หญิงให้

ฮากุมิ : สารภาพรัก! ถ้าสำเร็จล่ะก็จะได้ตัวคาโนะจังเซมไปคืนมาสักที!

โคโคโระ : ดีจัง จะได้ตัวคานอนคืนแล้ว!

จอมโจร HH : เอาล่ะ เชิญขึ้นมาบนเวทีแล้วเล่นละครให้ฉันดูสิ

มิซากิ : ขอปฏิเสธ มันไม่จำเป็นที่จะต้องมาทำอะไรแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ทั้งเสียงนั่น ทั้งวิธีการพูดนั่น และบุคลิกแบบนั้น ตัวจริงของโจรเป็นใครชั้นน่ะรู้มาตั้งแต่แรกแล้ว เจ้าโจร นายน่ะ!...





เหมือนมิซากิจะเริ่มไม่อยากร่วมมือด้วยและกำลังจะเปิดเผยตัวจริงของจอมโจร HH แต่กลับถูกหยุดไว้ก่อนจะพูดจบ

ฮากุมิ : มี่คุง  ขอร้องล่ะ ช่วยสารภาพรักกับคาโนะจังเซมไปทีเถอะนะ!

โคโคโระ : ตามที่ฮากุมิพูดแหละ ตอนนี้และจะเป็นจุดตัดสินว่าจะได้ตัวคานอนมาหรือไม่ การแสดงสารภาพรักก็พยายามเข้านะ!

ฮากุมิ : ฮากุมิจะเชียร์สุดแรงเลยล่ะ!

มิซากิ : อึก(ทะ ทั้งสองคน อย่างมองด้วยแววตาจริงจังแบบนั้นเซ่ แบบนี้คนที่ดูเป็นคนไม่ดีมันก็คือชั้นน่ะสิ)

คานอน : มิซากิจัง สู้ๆนะจ๊ะ!

มิซากิ : (คานอนซังก็เอาด้วยหรอ!? ไอ้เราก็คิดว่ารู้ตัวจริงของเจ้าโจรแล้วซะอีก) เฮ่อเข้าใจแล้วน่า ทำก็ได้ แค่สารภาพรักใช่มั้ย โถ่


จอมโจร HH : ฮะฮะฮะ ฉันคิดไว้แล้วล่ะว่าเธอจะต้องพูดแบบนั้น ขอให้เธอรับบทเป็นองค์ชายที่ต้องการบอกรักองค์หญิงก็แล้วกัน ถ้างั้น การแสดง สารภาพรัก เริ่มได้!




มิซากิ : อะเอ่อ องค์หญิงผู้งดงามขะ ข้าชอบท่าน

มิซากิมีอาการเขินอายและพูดตะกุกตะกัก จอมโจรดูจะยังไม่พอใจ แต่เหมือนคานอนจะชอบอยู่ไม่น้อย

จอมโจร HH : แค่นั้นเองหรอ ไหนลองใส่ความรักให้มากกว่านี้หน่อยสิ

มิซากิ : อะ เอ่อตั้งแต่ที่ได้พบท่านในวันนั้นใจข้าก็ถูกช่วงชิงไป…….

จอมโจร HH : ยังยัง ความรู้สึกยังส่งไปไม่ถึงหรอก จริงจังมากกว่านี้อีก

มิซากิ : ข้าคิดถึงท่านตลอด ยังไงก็เถอะ ข้าชอบท่าน…. โถ่ แค่นี้ก็พอแล้วน่า จู่ๆให้มาสารภาพรักแบบนี้ฉันไม่เข้าใจเลย!

ฮากุมิ : ถึงฮากุมิจะไม่ค่อยเข้าใจละคร แต่ก็คิดว่าไม่น่าไหวแหะ

โคโคโระ : ไม่ตราตรึงใจสินะแบบนี้ก็แพ้การดวลล่ะสิเนี่ย

คานอน : ไม่ใช่แบบนั้นหรอก มิซากิจังพยายามอย่างมากเลย ฉันประทับใจนะ

มิซากิ : ฮะฮะ ถ้าคานอนซังพอใจล่ะก็ แบบนั้นก็ดีแล้ว)

จอมโจร HH : จะสารภาพรักน่ะมันต้องทำให้สมาร์ทเข้าไว้นะ แบบนี้

แล้วจอมโจรก็แสดงตัวอย่างการสารภาพรักให้ดู

จอมโจร HH : องค์หญิงผู้แสนจะงดงามเอ๋ย ท่านทราบไหมว่าข้าเอาแต่คิดถึงท่านเพียงใด? ไม่ว่าจะยามหลับหรือลืมตาตื่น ข้าก็เอาแต่คิดถึงเรื่องของท่าน ท่านช่างบาปนักที่เอาหัวใจของข้าไปแล้วไม่ยอมปล่อยมันคืนมา ข้ารักท่าน



คานอน : อะ ถึงจะเป็นการแสดง ตะ แต่ใจมันกลับเต้นแรงซะได้ ว่าแต่ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนเคยเห็นมากก่อนจากไหนกันนะ?

จอมโจร HH : ก็ประมาณนี้แหละ เอาล่ะ ชัยชนะในการดวลนี้เป็นของชั้น ฮะฮะ ได้มาดวลกับพวกเธอนี่สนุกจริงๆ ทำให้ชั้นสนุกมากกว่านี้อีกสิ ไม่งั้นก็คืนตัวเจ้าหญิงให้ไม่ได้นะ

แล้วจอมโจร HH ก็พาตัวคานอนไปอีกรอบ

ฮากุมิ : เอ๋! อย่าจู้ๆก็หายไปโดยไม่บอกสถานที่ต่อไปสิ!

โคโคโระ : ต้องอยู่ข้างหน้านี้แหละ ไล่ตามไปกันเถอะ!

มิซากิ : นี่ต้องไล่ตามจับโจรไปอีกนานแค่ไหนเนี่ยเหนื่อยแล้วแหะ ครั้งหน้าขอให้จบซักทีนะเจ้าโจร รอด้วย!

......................................................................................................

อ่านบทที่ห้า Click






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

[ EVENT ] いつか、届け、アタシの詩 สักวันหนึ่ง วันที่บทเพลงของฉันจะส่งไปถึง : บทเพลงของริสะ

OPENING : เพื่อ Roselia ณ บ้านอิไม ในห้องของริสะ ริสะกำลังคิดย้อนถึงเรื่องละครในวันนี้ ริสะ : จู่ๆเด็กผู้หญิงที่คิดมาตลอดว่าจะอยู...