สมาชิก Hello Happy ทุกคนได้ขึ้นมาบนเรือ SMILE เรียบร้อย
ฮะกุมิมองไปรอบๆแล้วถึงกับตกตลึงกับความอลังของด้านในเรือลำนี้
ฮากุมิ : สุดยอด…
สุดยอด
สุดยอด สุดยอดดด!
มิซากิ :
ฮากุมิ
หนวกหนู เสียงดังเกินไปแล้วนั่น
ฮากุมิ : ก็แหม มองออกไปข้างนอกสิ
วิวกลางคืนนั่น!
คานอน : หวาว สุดยอดดดด นี่ๆมิซากิจังเองก็มาดูด้วยสิ
สวยมากเลยล่ะ!
มิซากิได้ยินคำเชิญของคานอนก็เลยออกไปดูวิวที่ว่า
มิซากิ : โห… จริงด้วยแฮะ
สวยกว่าที่คิดไว้เยอะเลย…
โคโคโระ : ตั้งแต่ที่ออกเรือนี่ก็ผ่านมาช่วงโมงนึงแล้วแหะ
งั้นขึ้นไปที่ดาดฟ้าเรือกันเถอะ!
ฮากุมิ:
ดาดฟ้า!
เท่จัง!!
อยากไปจัง!
คานอน : ดีใจจังที่ได้มาชมวิวกลางคืนสวยๆบนเรือที่แสนวิเศษแบบนี้…
ตอนแรกแค่มารวมกันเพื่อเลือกวันซ้อมแท้ๆ
ต้องขอบคุณโคโคโระจังล่ะเนาะ
มิซากิ : อ่ะนะ…
ถึงสุดท้ายก็ไม่ได้เลือกวันซ้อมก็เถอะนะ…
ทันใดนั้น กลุ่มสาวในชุดสูทดำก็เข้ามาแล้วบอกอะไรบางอย่างกับคานอนซึ่งดูท่าว่าจะอยู่ห่างจากคนอื่นพอควร
สาวชุดดำ : มัทสึบาระซามะ (นามสกุลของคานอนจัง) ขออภัยที่เข้ามาขัดจังหวะค่ะ
ทางเราได้เตรียมชุดสำหรับมัทสึบาระซามะไว้แล้ว
เรียนเชิญมาเปลี่ยนชุดได้ที่ด้านนี้ค่ะ
คานอนได้ยินเช่นนั้นก็เกิดความสับสน
คานอน : เอ๊ะ… เอ่อ…
จากนั้นคานอนก็โดนลากไป ส่วนคนอื่นก็ยังคุยกันโดยไม่รู้เรื่องอะไร
ฮากุมิ:
โคโคะรน!
(ฮากุมิเรียกโคโคโระแบบนี้) รีบไปที่ดาดฟ้ากันเถอะ! ทางออกอยู่ไหนหรอ!?
ฮากุมิถามโคโคโระด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น
โคโคโระ : ทางนั้นไง ไปกันเถอะ…
.
.
.
แล้วจู่ๆ ไฟในห้องโถงที่พวกโคโคโระอยู่ก็ดับลง
ฮากุมิ : เหหหหหหหหหห
จะ จู่ๆเกิดอะไรขึ้นน่ะ!?
โคโคโระ : อะไรกันนี่?
มิซากิ : ไฟโดนตัดน่ะสิ
รีบๆกลับมาติดเถอะน่า เรือลำใหญ่ขนาดนี้มันต้องมีไฟสำรองเตรียมไว้บ้างแล…
มิซากิพูดจบได้ครู่หนึ่ง ไฟก็กลับมาติดเหมือนเดิม
มิซากิ : นี่ไง ไฟติดละ… เอ๋!?
นอกจากแสงสว่างที่หวนคืนมา
เบื้องหน้าสาวๆได้ปรากฏรูปลักษณ์ของชายหนุ่ม(?)ลึกลับในชุดสีดำลายขลับสีทองคนหนึ่ง
??? : ยินดีต้องรับทุกท่านสู้เรือโดยสาร SMILE ลำนี้!
ช่างเป็นค่ำคืนที่แสนวิเศษเสียจริงว่ามั้ย
เหล่าคุณหนูผู้น่ารักทั้งหลาย
ฮากุมิ : โว้ว! นั่นใครกันน่ะ!
โคโคโระ : อืม… ไม่ใช่คนรู้จักของชั้นซะด้วยสิ
มิซากิ : หืม? เอ่…
ทำไมรู้สึกเสียงคุ้นๆ…
??? : หึหึ นามของชั้นคือจอมโจรฮัลโหลแฮปปี้ ราตรีนี้ชั้นมาเพื่อเอาของที่ชั้นปรารถนายังไงล่ะ
มิซากิ : ชื่อเห่ยจังโว้ย!
แบบนั้นก็ได้เรอะ!?
โคโคโระ : คุณจอมโจรเด่นจัง! ความรู้สึกเหมือนตอนเจอคาโอรุเลย!
มาเข้าฮัลโหลแฮปปี้มั้ย?
หนูน้อยโคโคโระดูถูกใจถึงขนาดชวนเข้าวงในทันที
มิซากิ : ไม่ ไม่ สถานการณ์แบบนี้ยังพูดอะไรแบบนั้นได้อีกเรอะ!
เจ้าคนนี้เป็นใครมาจากไหนยังไม่รู้เลย
มิซากิดูมีความคิดปกติสุดแล้วในสถานการณ์นี้
โคโคโระ : ว่าแต่คุณจอมโจร ของที่คุณต้องคืออะไรหรอ?
มิซากิ : นี่เมินกันเลยเรอะ
มิซากิถึงกับเบนหน้าคิ้วตก เอิ่มไปเลยทีเดียว
จอมโจร HH : สิ่งที่ชั้นปรารถนาน่ะ ไว้จะบอกตอนท้ายก็แล้วกัน
แต่ตอนนี้ขอพาตัวองค์หญิงผู้งดงามคนนี้ไปก่อนล่ะนะ
จอมโจร HH พุ่งเข้าไปหาคานอนที่พึ่งไปเปลี่ยนชุดมา
คานอน : เฮะ!
??? : อา… องค์หญิงที่ถูกกักขังเอ๋ย อย่าทำใบหน้าเป็นกังวลเช่นนั้นเลย
ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีอะไรต้องกลัวทั้งนั้นนะ
คานอน : ปะ ปล่อยนะ!
ฮากุมิ : คาโนะจังเซมไป!
เอ๊ะ…
นี่ไปเปลี่ยนชุดองค์หญิงมาตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย!?
โคโคโระ : คุณจอมโจร! คิดจะทำอะไรคานอนน่ะ?
จอมโจร HH : ไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรหรอก แค่อยากเล่นสนุกกับพวกเธอแค่นั้นเอง แบบนี้ก็แล้วกัน หากพวกเธอตามจับชั้นได้ล่ะก็ ชั้นจะคืนตัวองค์หญิงให้
ก่อนอื่น ชั้นจะไปรออยู่ที่คาซิโน แล้วเจอกัน!
พูดเสร็จจอมโจรก็อุ้มคานอนหนีไป
คานอน : ช่วยด้วยยยยย
ฮากุมิ : คะ คาโนะจังเซมไปโดนอุ้มไปแล้ว!
โคโคโระ : รีบตามไปกันเถอะ!
ฮากุมิ : มี่คุง! มาด้วยกันเถอะ! ไปจับจอมโจรกัน!
ฮากุมิหันมาเรียกมิซากิ
มิซากิ : จ้าจ้า
โคโคโระ : คาโอรุคุงเองก็ไปกันเถอะ! อ้าว
คาโอรุไปไหนแล้วเนี่ย?
โคโคโระหันมาชวน แต่คาโอรุไม่อยู่ ณ ตรงนั้นแล้ว
ฮากุมิ : เอ๋!? คาโอรุคุงก็หายตัวไปแล้วเหมือนกันหรอ!?
มิซากิ : งี้นี่เอง
ไอ้พลอตจู่ๆหายไปดื้อๆแบบนี้ บวกกับเสียงนั่น จอมโจรนั่นต้องเป็นคนๆนั้นแน่ๆ
เหมือนมิซากิจังจะรู้ตัวจริงจอมโจรแล้ว (คนอื่นก็ควรรู้ได้แล้วเฟ้ยยย)
โคโคโระ : คาโอรุต้องหลงทางแน่ๆเลย ไว้ค่อยไปตามหาก็แล้วกัน
ตอนนี้รีบไปช่วยคานอนกันก่อนเถอะ!
ฮากุมิ : อื้อ! โดนลากไปแบบนั้นมันน่าเป็นห่วงนะเนี่ย!
มิซากิ : ไม่ต้องตื่นตกใจขนาดนั้น
เจ้าโจรเมื่อกี้ก็บอกเองนี่ว่าจะไม่ทำอะไรคานอน
ฮากุมิ
: แต่นั่นมันโจรเชียวนะ!
คานอนอาจจะถูกทำอย่างงี้
อย่างงั้น หรืออย่างโน้นก็ได้!
ฮากุมิเป็นห่วงคานอนอย่างมาก แต่มิซากิเองยังคงดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไร
มิซากิ : ใจเย็นๆน่า
ไม่เป็นไรหรอก เจ้าโจรนั่นไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอก
โคโคโระ : จะเป็นโจรแบบไหนก็ไม่เกี่ยวหรอก!
คานอนเป็นพวกพ้องคนสำคัญของเรา
เพราะงั้นไปคาซิโนกันเถอะ!
พูดจบโคโคโระก็รีบไปทันที
ฮากุมิ
: อ๊ะ!
โคโคโระรอด้วยยยย!
ทั้งสองรีบวิ่งไป เหลือมิซากิที่กำลังใช้ความคิดอยู่ข้างหลัง
มิซากิ : ให้ตายสิ
ถึงจะไม่รู้ว่าเจ้าโจรนั่นกำลังคิดอะไรอยู่ก็เถอะ ตอนนี้คงต้องตามพวกนั้นไปก่อนล่ะ
เฮ้ทั้งสองคน คาซิโนไม่ได้อยู่ทางนั้นนะ เฮ้ฮ้ฮ้
............................................................................................................................................
การตามจับโจรของสาวน้อยนักสืบทั้งหลายจะเป็นยังไงต่อไป
อ่านบทที่สอง Click
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น