「ＥＶＥＮＴ］ 怪盗ハロハッピーと豪華客船 จอมโจรฮัลโหลแฮปปี้ กับทริปบนเรือโดยสารสุดหรู : ＥＮＤＩＮＧ เหตุผลที่กลายเป็นโจร

หลังจากได้ตัวคานอนคืน สมาชิก Hello Happy World ทุกคนได้เข้ามาในเรือเรียบร้อยแล้ว

ฮากุมิ : นี่ๆ คาโนะจังเซมไป ตอนที่โดนพาตัวไปนี่รู้สึกยังไงหรอ?

คานอน : ยังไงหรอ… ก็แปลกๆดีนะ แต่ก็ไม่น่ากลัวหรอก เอ่… ฉันคิดว่าคุณโจรเป็นคนดีนะ ไงดีล่ะ เหมือนมีบางอย่างที่คุ้นเคย หยั่งกับเป็นคนรู้จักเลยล่ะ

ฮากุมิ : คนรู้จักหรอ!? เอ่ ใครกันนะ?

มิซากิ : เอิ่ม… (ทั้งคานอนซังทั้งฮากุมิเนี่ย ทำไมถึงไม่รู้น้า…)

โคโคโระ : น่าๆ คานอนเองก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว เรามาสนุกกับทริปบนเรือนี้กันเถอะเนอะ!

ฮากุมิ : อื้อๆ! มาสนุกกันนน แต่ก่อนอื่นหาอะไรลงท้องกันเถอะ ฮากุมิหิวแล้วววว

โคโคโระ : นั่นสิเนอะ กินข้าวกันเถอะ! ป่ะ ไปภัตตาคารกัน!

คาโอรุ : แบบนั้นก็ดีนะ ฉันเองก็รู้สึกอยากกินอะไรบ้างแล้วล่ะ

โคโคโระ : อ้าวคาโอรุ เธอหายไปอยู่ไหนมาน่ะ?

คาโอรุ : หืม? ก็อยู่กับพวกเธอตลอดนะ

ฮากุมิ : เอ๋? อยู่ด้วยตลอดเลยหรอ?

คาโอรุ : คงวุ่นอยู่กับการตามโจรจนไม่ทันได้สังเกตสินะ เอาเถอะ ไปภัตตาคารกันมั้ย ฮากุมิเองก็ท้องร้องจ๊อกๆแล้วนี่นา

ฮากุมิ : อื้อ! ภัตตาคารอยู่ทางไหนหรอ?

โคโคโระ : ทางนั้นจ้ะ อยากกินอะไรก็มีให้เลือกกินได้ตามใจชอบเลยนะ!

คานอน : ได้มาดินเนอร์ในเรือโดยสารนี่ก็ทำเอาตื่นเต้นเหมือนกันนะจ๊ะ มิซากิจัง

มิซากิ : ก็นะ คงมีของอร่อยๆเยอะเลย แถมน่าจะมีอาหารที่ไม่เคยเห็นซะด้วย

ฮากุมิ : ตอนนี้จะอะไรฮากุมิก็ว่าอร่อยทั้งนั้นแหละ ไม่ว่าจะเนื้อ บะหมี่ หรือจะข้าว!

คานอน : จะมีของหวานหรือเปล่านะ? ต้องมีเค้กกับมูสน่ารักๆแน่ๆเลยล่ะ

มิซากิ : ถ้าไม่มีผักชีอะไรก็ดีทั้งนั้นแล

(คนแปล : ทำไมหนูไม่ชอบผักชีล่ะ ฮืออออ)

ฮากุมิ : โคโคโระเคยมากินข้าวบนนี้ไหมอ่ะ มีอะไรให้กินบ้างหรอ?

โคโคโระ : มีทุกอย่างเลยล่ะ อยากกินออมุไรส์ก็มีออมุไรส์มาเสิร์ฟ อยากกินเค้ก เค้กก็มาเสิร์ฟล่ะ

ฮากุมิ : งั้น แสดงว่าจะมีเนื้อกับคาเร่ด้วยสินะ!?

โคโคโระ : แน่อยู่แล้ว! อยากกินอะไรก็มีทั้งนั้นจ้ะ!

ฮากุมิ : สุดยอดดดด เหมือนภัตตาคารเวทมนต์เลย! งือ ท้องร้องอีกแล้ว นี่! แข่งกันเถอะ! ใครไปถึงภัตตาคารก่อนคนนั้นจะได้กินเยอะๆ!

โคโคโระ : น่าสนุกจัง!  ได้เลยจ้ะ!

โคโคโระกับฮากุมิก็วิ่งแข่งกันออกไป

คานอน : อ๊ะ ทั้งสองคนรอด้วยสิ!

มิซากิ : อ่า… นี่ยังมีแรงเหลือกันอีกหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย

คาโอรุ : ทั้งสองคนนั้นน่ะแรงเหลืออยู่แล้วล่ะ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ใช่สินะ

มิซากิ : ฉันรู้สึกตัวได้น่ะ ที่กิฟต์ชอปเองก็บอกให้หาสิ่งที่ไม่ยั่งยืนบ้างล่ะ ที่โรงละครก็แสดงออกมาแบบนั้น จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะ คาโอรุซัง ทำไมถึงได้เป็นโจรซะล่ะ?

คาโอรุ : ก่อนที่จะขึ้นเรือฉันโดนพวกสาวในชุดสูทที่ขับรถมาส่งเรียกน่ะ แล้วก็ขอให้ฉันเล่นเป็นโจรตอนอยู่บนเรือนี้ให้หน่อย แถมไม่มีใครที่เหมาะจะเล่นเป็นโจรนอกจากฉันแล้ว ก็เลยรับคำขอไปด้วยความยินดีน่ะ

มิซากิ : เพราะแบบนั้นทางนี้เลยลำบากเอาเรื่องเลย ขอบคุณนะ…

คาโอรุ : งั้นหรอกหรอ น่าๆ ฮากุมิกับโคโคโระก็ดูสนุกดีนะ แถมชั้นเองก็สนุกที่โดนสองคนนั้นไล่ตามเหมือนกัน แต่ก็ต้องขอโทษที่ไปสร้างความทรงจำน่ากลัวๆให้คานอนล่ะนะ

มิซากิ : แถมยังสร้างความทรงจำน่าอายให้ชั้นอีกด้วยนะ

คาโอรุ : น่าๆ ปกติมิซากิไม่มีโอกาสแสดงละครต่อหน้าคนอื่นเลย ได้มาลองทำดูก็สนุกดีว่ามั้ย

มิซากิ : ก็นะ ที่แสดงไปมันสนุกรึเปล่าก็ไม่รู้สิ… แต่ความทรงจำที่ได้มานั่งเรือนี่ก็… นับว่าสนุกแหล่ะมั้ง?

คาโอรุ : ฮะฮะ นั่นก็เป็นความทรงจำที่ดีแหละ ฉันน่ะคิดว่านักสืบตัวจริงในครั้งนี้ก็คือมิซากิจังล่ะ เพราะคนที่คอยซัพพอร์ทโคโคโระกับฮากุมิตลอดก็คือมิซากินี่เนอะ

มิซากิ : ขอบใจนะแหม ให้ตายสิ… ต้องคอยดูแลสองคนนั้นนี่ก็เอาเรื่องเลยนะนั่น

คาโอรุ : ยังไงก็ตาม ได้มาเล่นเป็นโจรและได้เห็นรอยยิ้มของทุกคนแบบนี้เนี่ยสนุกมากเลยล่ะ เอาล่ะ พวกเราเองก็รีบไปภัตตาคารกันเถอะ ดูจากรูปการแล้ว ถ้าไม่รีบเดี๋ยวฮากุมิจะกินหมดซะก่อนนะ

มิซากิ : เอ๊ะ เหมือนทั้งสามคนจะย้อนกลับมาแหะ…

โคโคโระวิ่งย้อนกลับมา เหมือนเธอลืมอะไรบางอย่าง

โคโคโระ : ลืมเลือกของขวัญให้มิเชลไปเลยล่ะ!

ฮากุมิ : โคโคะรน ให้ไอ้นั่นดีมั้ย หน้ากากจากกิฟต์ชอปนั่นไง!

โคโคโระ : ไอเดียดีนี่นา! ถึงคุณจอมโจรจะไม่ได้เอาไป แต่ถ้าเป็นมิเชลล่ะก็น่าจะชอบนะ!

มิซากิ : เห….

โคโคโระ : ครั้งหน้าขอให้ใส่หน้ากากนั่นแล้วมาเป็นดีเจให้ทีก็แล้วกันเนอะ!

คาโอรุ : อยากเห็นจังนะนั่น

ฮากุมิ : น่าสนุกเนอะ!

มิซากิ : ฮะฮะฮะ…

คานอน : มิซากิจัง… (ฉันคงพูดว่าอยากเห็นไม่ได้แหะ…)

 -จบ-

ขอขอบคุณทุกท่านที่ตามอ่านมาถึง ending นี้นะคร้าบบบ