ฮากุมิ : มาถึงดาดฟ้าแล้วก็จริง แต่คุณโจรอยู่ไหนนะ
โคโคโระ : อยู่นั่นไง!
โคโคโระชี้ไปทางหัวเรือ
จอมโจร HH : ฮ่าฮ่าฮ่า ตามมาทันสักทีนะ
โคโคโระ : มันจบเท่านี้แหละ คืนตัวคานอนมานะ! เพราะว่าคานอนน่ะเป็นพวกพ้องคนสำคัญของพวกเรายังไงล่ะ
จอมโจร HH : พวกพ้องคนสำคัญงั้นหรอ... พูดได้ดีนี่
โคโคโระ : ไม่ต้องมาประทับใจเลย คืนคานอนมานะ! ปล่อยมือนั่นซะ!
ฮากุมิ : เราจะนำตัวคาโนะจังเซมไปคืนมาให้ได้!
มิซากิ : มาขนาดนี้แล้วก็อยากขอให้พอสักที คานอนซังเองก็โดนลากไปลากมาจนเหนื่อยเต็มทีแล้วด้วยนั่น
คานอน : โคโคโระจัง ฮากุมิจัง มิวากิจัง...
โคโคโระ : แถมใกล้เวลากินข้าวแล้วด้วย ถ้าไม่คืนตัวคานอนมาเดี๋ยวทุกคนก็หิวกันพอดี
มิซากิ : ปัญหามันคือตรงนั้นหรอกเรอะ!?
ฮากุมิ : ใช่ๆ ตอนนี้ฮากุมิท้องร้องจ๊อกๆแล้วเนี่ย!
จอมโจร HH : นั่นสินะ ต้องขออภัยที่ทำให้ต้องอยู่ด้วยกันมาซะนาน องค์หญิงที่ถูพาตัวมา ท่านอยากกลับไปหาเหล่าพวกพ้องของท่านไหม?
คานอน : ค่ะ! อยากค่ะ!
จอมโจร HH : งั้นสินะ เข้าใจแล้วล่ะองค์หญิง เอาล่ะ เรามาต่อกันอีกหนึ่งอย่างเป็นอย่างสุดท้ายเถอะ ตอบคำถามยังไงล่ะ
โคโคโระ : ได้เลย จะอะไรก็ตอบได้ทั้งนั้นแหละ!
ฮากุมิ : ฮากุมิจะพยายามนะ!
มิซากิ : คงจะให้คำถามที่ไม่น่าจะตอบได้เหมือนกับตอนกิฟต์ชอปนั่นอีกล่ะสิ...
จอมโจร HH : หึหึ คำถามง่ายๆน่ะ คิดว่าสิ่งที่ฉันต้องการคืออะไรกันล่ะ?
จอมโจร HH : หึหึ คำถามง่ายๆน่ะ คิดว่าสิ่งที่ฉันต้องการคืออะไรกันล่ะ?
มิซากิ : เรื่องแบบนั้นจะไปรู้ได้ยังไง...
โคโคโระ : รู้แล้วล่ะ!
ฮากุมิ : เอ๋? โคโคะรนรู้คำตอบแล้วหรอ?
โคโคโระ : อื้อ พึ่งจะรู้นี่แหละ ที่ชั้นไล่ตามมาตลอดนี่มันสนุกมากเลยล่ะ คุณจอมโจร คุณเองก็สนุกใช่มั้ยล่ะ?
จอมโจร HH : สมกับที่เป็น soul mate ของฉัน หลักแหลมไม่เบาเลยนะ
โคโคโระ : คุณจอมโจร ที่คุณต้องการน่ะ มันคือการได้มีเวลาสนุกๆร่วมกับทุกคนยังไงล่ะ ฉันเองที่มาขึ้นเรือลำนี้เองก็เพื่อที่จะทำเรื่องสนุกๆกับทุกคนเหมือนกัน!
จอมโจร : ถูกต้องเลย! เป็นช่วงเวลาที่สนุกมาก ขอบคุณจริงๆ เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันจะคืนตัวองค์หญิงให้ก็แล้วกัน เอาล่ะ องค์หญิง เชิญกลับไปหาพวกพ้องของท่านเถอะ สนุกมากๆเลยล่ะแมวน้อย
คานอน : เอ๋...
แล้วคานอนก็วิ่งไปหาพวกโคโคโระ
โคโคโระ : ในที่สุดก็ปล่อยสักทีนะ คานอน ยินดีต้องรับกลับนะ!
จอมโจร HH : งั้นฉันขออวยพรให้การเดินทางนี้ของพวกคุณหนูราบรื่นนะ แล้วฉันจะตั้งตารอที่จะได้ทำอะไรสนุกๆกับพวกเธออีกนะ
หลังจากกล่าวลา ก็เกิดระเบิดควันขึ้น
ฮากุมิ : หวา คะ ควันนี้มันอะไรน่ะ มองไม่เห็นอะไรเลย!
มิซากิ : นี่ไม่คิดว่าจะลงทุนเตรียมไว้ขนาดนี้เลยนะเนี่ย...
ผ่านไปสองนาที ควันก็ได้จางลง
คานอน : ในที่สุดควันก็หายไปหมดซักทีเนอะ
โคโคโระ : เอ๋? คุณโจรหายไปแล้ว!
ฮากุมิ : เอ๋? หายไปซะแล้วหรอ?
โคโคโระ : อุตส่าห์ตามมาถึงนี่ทั้งที แต่ก็จับตัวโจรไม่ได้เลย...
มิซากิ : น่าๆ ไม่เห็นเป็นไรเลย คานอนเองก็กลับมาอย่างปลอดภัยด้วย
โคโคโระ : คานอน เป็นอะไรมั้ยจ๊ะ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า
คานอน : อะ อื้อ ไม่เป็นไรจ้ะ
ฮากุมิ : น่าเสียดายจัง ว่าจะจับตัวแล้วถามซะหน่อยว่าทำไมถึงได้เลือกจับตัวคาโนะจังเซมไปไป
มิซากิ : นั่นคงเพราะคานอนจับตัวง่ายสุดแหละ แถมขืนจับฮากุมิหรือโคโคโระไปคงหนวกหูตายเลย
โคโคโระ : มาเป็นฝ่ายตามจับเองก็ไม่เลวนะ ครั้งหน้าชั้นเองก็อยากลองโดนพาตัวไปบ้างจัง
มิซากิ : ไม่มีทาง... เอ่อ ว่าแต่จะเข้าไปด้านในเรือกันได้รึยัง คานอนเองก็จะได้พักด้วย
คานอน : ขอบคุณนะจ๊ะ มิซากิจัง
โคโคโระ : นั่นสินะ อากาศเริ่มเย็นแล้วด้วย เข้าไปข้างในกันเถอะ
ฮากุมิ : อื้อๆ ไปกันเถอะ!
และแล้วพวกโคโคโระก็ได้ตัวคานอนกลับคืนมาในที่สุด
......................................................................................................
อ่าน ENDING Click
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น