Roselia : เนื้อเรื่อง 3-20 มือกลองอันดับสองของโลก

ต่อจากตอนที่แล้วที่อาโกะได้ถามริงโกะว่าเธอรู้จักไลฟ์เฮาส์หรือเปล่า

รินโกะ : ไลฟ์เฮาส์?...

อาโกะ : อื้อ! ข้างๆคาเฟ่นี่มีไลฟ์เฮาส์อยู่แหละ อาโกะเองพักหลังก็แวะมาบ่อยๆด้วย ที่แปะอยู่นั่น “ค้นพบแบนด์ของตัวเอง” เท่ดีเนอะ

ริงโกะ : อื้อ นั่นสินะ

อาโกะ : ใช่มั้ยๆ ละก็นะ ในที่สุดก็พบแล้วล่ะ คนที่เท่มากๆสำหรับอาโกะ!

รินโกะ : แบบนี้นี่เอง อาโกะจังชอบอะไรที่มันเท่ๆนี่เนอะ แบบนั้นก็ดีแล้วแหละ

อาโกะ : ขอบคุณนะ รินรินเองก็เป็นคู่หูที่คอยช่วยอาโกะหาอะไรเท่ๆอยู่เสมอเลย นี่ก็ยังรู้สึกขอบคุณที่คอยช่วยตอนเล่นเกมอยู่เลย ก่อนหน้านี้ก็ช่วยเล่นเควสใหม่จนได้ไอเทมมาทำอาวุธใหม่อีก… อะ ยังไงก็เถอะ รินริน เข้าไลฟ์เฮาส์กันมั้ย?

ริงโกะ : … เอ๋?

ริงโกะได้ยินคำชวนจากอาโกะกลับตกใจ

ริงโกะ : อะ… ล ไฟล์เฮาส์นี่มีคน… ย เยอะนี่นา…

เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

อาโกะ  อ่ะ ใช่ๆ ถึงคนจะเยอะแต่ตรงข้างเคาน์เตอร์เครื่องดื่มมันโล่งอยู่นะ ไม่เป็นไรหรอก!

ริงโกะ : มะ ไม่ไหวหรอก… ฉันกลัว… ขะ ขอกลับก่อนนะ…

อาโกะ : ไม่เป็นไรหรอก!  รินรินไม่ชอบที่ที่เสียงดังคนเยอะสินะ แต่วันนี้มาดูคนๆนั้นขึ้นเล่นกันก่อนค่อยกลับนะ นะ… ขอร้องล่ะ

ริงโกะ : ตะ… แต่ว่า…

อาโกะ : ได้เวลาแล้วล่ะ! ไปกันเถอะ!

ริงโกะ : ฉะ ฉัน…

ขณะที่ริงโกะยังลังเลและไม่กล้า มือของอาโกะก็เอื้อมมาจับมือของเธอไว้

อาโกะ : ไม่ต้องกังวลไปนะ อาโกะเองก็อยู่ด้วย แถมรินรินเองก็คอยช่วยเหลืออาโกะมาตลอด อาโกะอยากจะตอบแทนรินๆบ้างน่ะ

ริงโกะ : …อาโกะจัง…

อาโกะ : ละก็นะ คนที่อาโกะบอกว่าเท่มากๆคนนั้นเธอชื่อยูกินะแหละ ต้องบอกว่าเท่ม้ากกกกมาก ถ้ารินรินได้ฟังเธอร้องเพลงล่ะก็จะต้องติดใจแน่!

ตัดไปที่ไลฟ์เฮาส์ซึ่งตอนนี้ยูกินะกำลังจะขึ้นไปร้องเพลงเพื่อแสดงความสามารถให้ซาโยะเห็น  เหล่าคนดูต่างส่งเสียงเรียกชื่อของเธอ

ซาโยะ : (คนมารอดูกันเยอะเลย เธอคนนี้มีแฟนคลับเยอะขนาดนี้เชียว ยิ่งไปกว่านั้น ถึงจะเบียดแค่ไหนก็ไม่มีใครออกไปเลย… เหมือนกับว่าทุกคนกำลังรอฟังเพลงของเธอคนนั้นยังงั้นแหละ…)

อาโกะ : นี่ไง ตรงนี้ไงเคาน์เตอร์เครื่องดื่ม ถ้าเป็นตรงนี้ล่ะก็จะไม่โดนเบียด… เอ๋ รินริน!?

อาโกะหันไปแล้วก็พบกับริงโกะในสภาพที่ใกล้จะเป็นลม

อาโกะ : เหวอเหวอเหวอเหวอ! ระ รินรินหน้าซีดหมดแล้ว!

ริงโกะ : ฉะ ฉัน… จะ… กลับ…

อาโกะ : รินรินทำใจดีๆไว้! ก่อนจะได้ดูยูกินะจะตายไม่ได้นะ!!

อาโกะประคองเพื่อนของเธอที่อยู่ในสภาพย่ำแย่ และซาโยะที่อยู่บริเวณใกล้ๆก็หันมาเห็นรินโกะในชุดยูนิฟอร์มโรงเรียนฮาเนะโอกะ

ซาโยะ : (คนนั้นมัน… ชิโรคาเนะซังที่อยู่ห้องเดียวกันนี่ เธอเองก็เป็นแฟนคลับของยูกินะเหมือนกันหรอ แล้วคนที่อยู่ข้างๆนั่น… เสียงดังน่ารำคาญ…) นี่พวกเธอ เงียบ…

ก่อนที่ซาโยะจะพูดจบ เสียงเพลงก็ดังขึ้น ยูกินะเริ่มร้องเพลง ซาโยะที่ได้ฟังยูกินะร้องก็ถึงกับชะงัก อาโกะเองก็มองตาไม่กะพริบ

อาโกะ : ไม่ว่ายังไง… ก็เท่จริงๆนั่นแหละ

ริงโกะ : (!?  อะไรกัน… เสียงนี้… เสียงแบบนี้…)

รินโกะที่ได้ยินเพลงของยูกินะก็อึ้งเช่นเดียวกัน

ซาโยะ : (เสียงแบบนี้… ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย คำแต่ละคำรวมกับเสียง

แปลเปลี่ยนเป็นภาพ เป็นสีสัน เป็นกลิ่น… ทุกสิ่งผสมผสานกัน…)

ซาโยะ : นี่ล่ะ ของจริง… ในที่สุด… ฉันก็หาเจอ…

.

.

.

.

หลังไลฟ์จบ ยูกินะก็มาคุยกับซาโยะ

ยูกินะ : เป็นยังไงบ้าง เพลงของฉัน

ซาโยะ : ไม่รู้จะพูดอะไรเลย… เพลงที่ชั้นเคยฟังมามันสู้ไม่ได้เลย… เสียงของคุณมันวิเศษมาก ฉันต้องการร่วมวงกับคุณ แล้วก็เข้าร่วม FUTURE WORLD FES ถ้าเป็นกับคุณล่ะก็ ความฝันของชั้นที่จะไปให้ถึงจุดสูงสุดจะเป็นจริงได้แน่

.

.

.

.

จากนั้น เหมือนยูกินะกับซาโยะจะได้พูดคุยกันไปบ้าง ทั้งคู่ออกมาอยู่แถวบริเวณคาเฟ่หน้าไลฟ์เฮาส์

ยูกินะ : ดีจริงๆที่ได้ร่วมวงกับเธอ ให้จองสตูดิโอเลยไหม? ฉันไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว

ซาโยะ : ใช่ ฉันเองก็เห็นด้วย แล้วได้ตัดสินใจเลือกสมาชิกคนอื่นไว้หรือยัง?

ยูกินะ : ยังเลย เรายังต้องการกลองกับเบสมากำหนดจังหวะ นอกจากนี้ถ้าเล่นเพลงแนวนี้ล่ะก็คีบอร์ดเองก็จำเป็นเหมือนกัน

ซาโยะ : เหลืออีกสามคน… รีบๆกันเถอะ ต้องรีบหาคนที่มีทักษะและทะเยอทะยาน แม้จะแค่เล็กน้อยแต่ก็อยากซ้อมรวมให้ได้มากที่สุด…

ยูกินะ : เราจะลงแข่งด้วยเพลงที่ดีที่สุด ในสภาพที่พร้อมที่สุด

ซาโยะ : กับคุณล่ะก็ ต้องสร้างเพลงที่ดีออกมาได้แน่

ยูกินะ : นั่นสินะ… melody คร่าวๆก็อย่างที่ได้ให้ฟังไป

ซาโยะ : งั้นชั้นจะจัดการส่วนของเบส… หือ?

ซาโยะเหมือนจะเห็นอาโกะเข้า

อาโกะ : ยะ ยะยะยะ ยูกินะล่ะ! ยูกินะล่ะรินริน! ทะ ทำไงดีล่ะ ตอนแรกก็แค่ลองรออยู่ตรงนี้เผื่อจะได้เจอตัวจริง ละ แล้วก็ได้เจอจริงๆ…

ริงโกะ : อะ อาโกะจัง… ฉันขอกลับ..

แล้วอาโกะก็พูดกับยูกินะ

อาโกะ : อะ เอ่อ… ที่คุยกันเมื่อกี้… เรื่องจริงหรอคะ ยูกินะ… ซัง จะตั้งวงหรอคะ?

ยูกินะ : นั่นสินะ… ตั้งใจแบบนั้นแหละ

อาโกะที่ได้ยินเช่นนั้นก็ตาลุกวาว

อาโกะ : วงดนตรี… อะ อาโกะติดตามยูกินะซังมานานแล้ว พะ เพราะฉะนั้น… ให้อาโกะร่วมวงด้วยนะคะ!

ริงโกะ : เอ๋…? อาโกะ… จัง?

อาโกะ : อาโกะน่ะ เป็นมือกลองอันดับสองของโลกเลยนะคะ! แม้ที่หนึ่งจะเป็นพี่สาวหนูก็ตาม เพราะฉะนั้น บางที… ถ้าได้ร่วมวงกันล่ะก็!

แต่อาโกะก็ถูกซาโยะขัดไว้ก่อน

ซาโยะ : เดี๋ยวก่อนสิ พวกชั้นน่ะจะตั้งวงจริงจัง…

ก่อนที่ซาโยะจะพูดจบ ยูกินะก็พูดขึ้นมาก่อน

ยูกินะ : หากจะมาเล่นๆก็ช่วยไปที่อื่น ชั้นไม่คิดจะร่วมวงกับคนที่อยู่แค่อันดับสองแล้วเอามาคุยโว ไปกันเถอะซาโยะ

(จริงจังเหลือเกินเธอคนนี้)

พูดจบเธอกับซาโยะก็จากไป ทิ้งอาโกะกับริงโกะไว้เบื้องหลัง อาโกะเองที่ได้ยินยูกินะพูดเช่นนั้นก็ถึงกับพูดไม่ออก

ซาโยะ : (เรากับเธอคนนี้คล้ายกันเหลือเกิน บางที ถ้ากับเธอคนนี้ล่ะก็อาจจะสร้างวงที่เยี่ยมยอดออกมาได้ก็ได้)

……………………………………………………………………………………

โปรดติดตามบทต่อไป

อ่านบทอื่นๆ

Roselia : เนื้อเรื่อง 1-20
Roselia : เนื้อเรื่อง 2-20
Roselia : เนื้อเรื่อง 4-20

Roselia : เนื้อเรื่อง 5-20