ยูกินะกำลังชมไลฟ์ของวงที่ซาโยะเล่นกีตาร์ให้อยู่
ซาโยะ : ขอบคุณมากค่ะ
คนดู : ซาโยะ! สุดยอดไปเลย!
ยูกินะ : ซาโยะ…
คนดูอีกคน : นี่ๆ คนนั้นใช่ยูกินะหรือเปล่า …พอมาลองดูใกล้ๆแล้วก็มีเสน่ห์ไม่เบานะเนี่ย
คนดูอีกคนหนึ่ง : ชิ ชั้นรู้มานะ ว่ายูกินะน่ะขึ้นชื่อเรื่องเข้าถึงยากน่ะ
ยูกินะได้ยินคนซุบซิบถึงก็นิ่งไป
นักดนตรี ก : อะ! ยูกินะซัง! ขอบคุณสำหรับครั้งก่อ---
ยูกินะได้ยินที่โดนเรียกก็หลบหน้าแล้วได้เดินจากไป
นักดนตรี ก : อ้าว ไปซะละ สงสัยไม่เห็นที่เราเรียกล่ะมั้ง
นักดนตรี ข : นี่ไม่รู้หรอ ยูกินะน่ะเธอไม่คุยกับคนที่ระดับยังไม่ถึงขั้นหรอก
นักดนตรี ก : ฮะ? อะไรกันนั่น ถึงจะเก่งเกินคนอื่นก็เถอะ
มันไม่แย่ไปหน่อยหรอ
นักดนตรี ข : เหมือนจะกำลังหาคนเข้าวงอยู่ด้วย
แต่คงคิดว่าอย่างพวกเราคงจะห่างชั้นเกินไปล่ะมั้ง?
ยูกินะได้ยินดังนั้นก็คิดในใจ
ยูกินะ : (ไม่ว่าใครจะพูดยังไง
ชั้นไม่สนใจหรอก… ชั้นก็แค่ทำในสิ่งที่ชั้นต้องทำเท่านั้นแหละ)
หลังจากที่ทุกคนแยกย้าย ตัดมาที่ล็อบบี้สตูดิโอ
เหมือนว่าซาโยะกำลังทะเลาะกับสมาชิกในวงที่เธอเล่นด้วยเมื่อครู่
สมาชิกวงซาโยะ ก : ไม่เอาแล้ว! ร่วมวงกับเธอต่อไปไม่ไหวแล้ว!
ยูกินะที่อยู่ข้างๆได้ยินเข้าก็ตกใจแล้วหันมาดูเหตุการณ์
ยูกินะ : (…ซาโยะคนเมื่อกี้นี่
กับสมาชิกในวง... มีเรื่องไม่เข้าใจกันหรือเปล่านะ)
ซาโยะ : ขืนยังมีฝีมือไม่ถึงระดับมืออาชีพอยู่แบบนี้
เดี๋ยววงอื่นๆที่ฟอร์มขึ้นมาทีหลังก็แซงหน้าไปหมดกันพอดี
สมาชิกวง ก : แต่… แต่ถึงยังงั้นน่ะ! พวกชั้นที่ยังคงเป็นนักเรียน
ม.ปลายนะ แล้วตั้งแต่ที่เธอเข้ามา ก็เอาแต่ซ้อมกับออกงานจนแทบจะไม่เหลือเวลานอนพักผ่อนแล้ว!
สมาชิกวง ข : นี่ซาโยะ ชั้นก็เข้าใจอุดมการณ์ของเธอนะ
แต่สำหรับเธอแล้ว มันไม่มีอะไรที่สำคัญไปกว่าความสามารถของวงเลยหรอ?
ซาโยะ : ไม่มีหรอก
ชั้นจะไม่เสียแรงและเวลามารวมตัวกันเพื่อเล่นดนตรีกับวงโดยไร้จุดหมายหรอกนะ
สมาชิกวง ก : อึก… โหดร้าย! พวกเราเองน่ะก็มารวมตัวกันเพื่อมุ่งสู่การเป็นโปรเหมือนกันแหละ! แต่ทุกคนน่ะเป็นพวกพ้องกันนะ!
ซาโยะ : พวกพ้อง?
ถ้าเพื่อสร้างความสัมพันธ์ล่ะก็ไม่ต้องดั้งด้นซื้อเครื่องดนตรี มาซ้อมในสตูดิโอ
หรือมาเล่นในไลฟ์เฮาส์หรอก
นัดกันไปคาราโอเกะหรือไม่ก็กินข้าวตามร้านอาหารเหมือนนักเรียนทั่วๆไปก็เกินพอแล้วไม่ใช่รึไง
ยูกินะ : (ความคิดของเธอคนนี้… คล้ายๆกับความคิดของชั้นเลย
นอกจากนั้น โรงเรียนเดียวกันหรอ…)
สมาชิกวง ก : แย่ที่สุด… พอกันที! ไอ้วงแบบนี้น่ะยุบๆมันทิ้งไปเถอะ!!
เธอได้ฟังที่ซาโยะพูดก็ถึงกับโกรธหนักและเสียความรู้สึกอย่างมาก
เพื่อนของเธอจึงเข้ามาปลอบ
สมาชิก ข : ใจเย็นก่อน พวกเราจะไม่แยกไปไหนหรอก
ในพวกเราทั้งหมด คนที่คิดต่างก็มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ ใช่มั้ย ซาโยะ
เธอมองมาที่ซาโยะ
เหมือนมีนัยว่าต้องการให้ซาโยะที่มีความคิดต่างนั้นออกจากวงไป
เพื่อนรักษาวงของพวกเธอไว้
ซาโยะ : นั่นสินะ
เดี๋ยวชั้นอาสาออกเอง พวกเธอก็เล่นก็ต่อไปเถอะ
ทำแบบนี้จะได้เป็นผลดีต่อทั้งสองฝ่ายด้วย เอาล่ะ ขอบคุณสำหรับที่ผ่านๆมา
ซาโยะออกจากวงเก่าเรียบร้อย เธอเดินออกมาแล้วถอนหายใจ
แล้วก็หันไปเห็นยูกินะที่เห็นเหตุการณ์อยู่
ซาโยะ : อ่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ ไม่ได้สังเกตว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย
ยูกินะ : เมื่อกี้
ชั้นได้ดูการแสดงของเธอบนสเตจนั่นแล้วล่ะ
ซาโยะ : งั้นหรอคะ … เพลงสุดท้ายน่ะ ชั้นวางใจเกินไปในท่อน outro เลยทำให้ code change
มันช้าไปเสียได้
ต้องขอโทษที่ให้ดูอะไรไม่ได้เรื่องด้วยค่ะ
ยูกินะ : !... พอมาคิดดูแล้วก็มีช่วงที่จังหวะเหลื่อมไปจริงๆ
แต่โดยรวมแล้วก็ไม่ใช่จุดสังเกตเด่นชัดอะไร (… หากแค่นั้นเธอยังนับว่าเป็น
miss ล่ะ แสดงว่าก็มีความคาดหวังสูงพอๆกับเราเลย ถ้าเป็นคนๆนี้ล่ะก็อาจจะ…)
ยูกินะ : ชื่อซาโยะสินะ
ชั้นมีข้อเสนอ… ชั้นต้องการให้เธอมาร่วมวงกับชั้น
.
.
ซาโยะ : เอ๋?
.
.
.
ตัดมาที่คาเฟ่หน้าไลฟ์เฮาส์
อาโกะ : …ละก็ได้ไปปชมรมมาแหละ ได้คิดท่าเต้นด้วย
แถมรุ่นพี่ที่ชื่อริสะก็ชมด้วยล่ะ… อะ
ฟังอยู่มั้ยเนี่ยรินริน?
ริงโกะ : อะ อื้อ
ฟังอยู่จ้ะ... ว่าแต่... เสียงนี้มัน…
อาโกะ : หึหึ
รู้ตัวแล้วสินะ เหมือนที่คิดไว้ เอาล่ะต่อไปคือคำถาม
ที่อยู่ข้างๆคาเฟ่นี้คืออะไรกันนะ?
ริงโกะที่จู่ๆได้กลายเป็นฝ่ายถูกถามก็งง
ริงโกะ : เอ๋?
.
.
.
ตัดกลับมาที่ล็อบบี้สตูดิโอ ซาโยะที่พึ่งถูกชวนให้ร่วมวงกับยูกินะก็ได้ตอบกลับไป
ซาโยะ : ฉันกับคุณ… ร่วมวงกันหรอ?... ขอโทษด้วยค่ะ ตอนนี้ชั้นยังไม่รู้ความสามารถของคุณ คงยังให้คำตอบไม่ได้ ชั้นเองก็พึ่งเคยมาไลฟ์เฮาส์นี้ครั้งแรก
คุณเป็นลูกค้าประจำงั้นหรอคะ?
ยูกินะ : นั่นสินะ
ชั้นชื่อมินาโตะ ยูกินะ ตอนนี้เป็นนักร้องโซโล่ กำลังหาสมาชิกวงเพื่อเข้าร่วม FUTURE
WORLD FES น่ะ เธอเองก็เคยได้ยินชื่องานนี้ใช่มั้ยล่ะ?
ซาโยะได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจเล็กน้อย
ซาโยะ : !... ชั้นเองก็อยากเข้าร่วม
FUTURE WORLD FES มาตั้งแต่ก่อนแล้วด้วย… แต่ว่าคนที่จะเข้าร่วมเฟสนี้ต่างก็เป็นโปรระดับทอปกันทั้งนั้น
ชั้นเองก็ร่วมวงมาเยอะแล้ว แต่ถึงอย่างงั้น แม้วงระดับอเมเจอร์จะเข้าร่วมเฟสได้ก็ตาม
ความสามารถโดยรวมของวงมันก็ยังไม่พออยู่ดี จนชั้นได้ล้มเลิกความตั้งใจไปแล้ว…
พูดจบซาโยะก็มีความคิดถึงคนๆหนึ่ง
ซาโยะ : (ชั้นน่ะเพื่อจะได้ไม่ถูกเอาไปเปรียบเทียบกับ
[เธอคนนั้น] ก็พยายามแทบตายมาถึงตอนนี้
แต่ไม่ว่ายังไงก็ยังไม่เจอวงที่ดีพอซักที ไม่อยากเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์อีกแล้ว…)
หลังคิดจบแล้ว ซาโยะก็กลับมาคุยกับยูกินะ
ซาโยะ : เพราะงั้น หากคุณไม่มีความสามารถและความพร้อมพอที่จะให้ชั้นยอมรับล่ะก็…
ยูกินะ : หากเป็นชั้นและเธอล่ะก็ต้องได้แน่
เดี๋ยวชั้นจะขึ้นเล่น ลองมาฟังดูเดี๋ยวก็เข้าใจเอง
ซาโยะ : เดี๋ยวก่อนสิ
ถึงจะมีความสามารถแค่ไหนก็เถอะ
แค่คุยด้วยครั้งเดียวชั้นจะไปรู้ได้ยังไงว่าคุณมีความจริงจังกับดนตรีมากแค่ไหน
ยูกินะ : พูดแบบนั้นก็เหมือนกับว่าชั้นเป็นพวกไม่มีความพยายาม เอาแต่เล่นไปวันๆงั้นหรอ?
ชั้นน่ะคิดว่าถ้าเพื่อเข้าร่วมเฟสแล้วล่ะก็ชั้นยอมทอดทิ้งทุกอย่าง
และชั้นก็ไม่คิดว่าเรื่องดนตรี ความพร้อม ความตั้งใจและอุดมการณ์ของชั้นจะแพ้เธอเลย
ซาโยะ : .....เข้าใจแล้วค่ะ
แต่คงต้องขอฟังดูแค่นั้นก่อนก็แล้วกัน
ยูกินะ : แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
.
.
.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น